فیلم دو فرشته مثل لامینور درباره موسیقیه. بنظرم دو فرشته به مراتب از لامینور بهتره. با امکانات سال ۸۱ بازم خوب دراومده. اما لامینور به دلم ننشست. سنتوری خیلی خوب بود اما توی لامینور بی حوصلگی و کلافگی و درماندگی مهرجویی مشخص بود. یه نکته جالب درباره دو فرشته این بود ک تنبور توی فیلم رو پورناظری میزد. البته فقط ی سکانس صدای تنبور میومد. تنبور برای من انگار صدایی از عالم غیبه. همیشه با شنیدنش جادو میشم. در مقام دوم کمانچه است که برای من حزن انگیزه. همیشه با شنیدنش قلبم فشرده میشه. بعدشم تاره. چرا اینقدر تخصصی شد یهو :))))