برای آلی کلاس شرکت کردم. یه خانمیه که ارشد دانشگاه تهرانه و واقعا پیگیر و خوبه. امروز وقت مشاوره گذاشته بود ک چجوری بخونیم و اینا. بعد که نوبت من شد گفت میکروفن رو وصل کن و از اونجایی ک من از میک زدن فراریم گفتم گم کردمش :))))))) خندید و گفت پس شماره تو بفرست پی وی که باهات تماس بگیرم. ی بیست دقیقه حرف زدیم و من کلی استرس گرفتم. گرچه خیلی ریلکس صحبت میکرد و خدایی هیچ جای صحبتش استرس زا نبود ولی اینکه چجوری این همه درسو هندل کنم گریه ام گرفت. هم دلم میخواد درس بخونم و هم الافی کنم. بحث معدنی شد و گفتم احتمالا نزنمش تو کنکور. گفت برو کلاس دکتر توکلی. استاد خیلی خوبیه و همه ازش تعریف میکنن ولی هزینه اشو ندارم. بابت کتابام هنوز دارم بحث میکنم. بابام ک کلا مخالفه ارشد برم. اینقدر ک غر میزنه خودمم بشک افتادم و دلم میخاد نرم. ولی اونا کجا زندگیشونو برای من فدا کردن ک الان من بخوام قید اینده مو برا اینا بزنم؟ نمیخوام مثل گذشته بشه...