دیروز کتاب کافکا در کرانه رو تموم کردم. یخورده تم نوجوان داشت بنظرم اما از همه لحاظ لذت بردم. آخرین باری که یه کتاب 600 صفحه ای رو خونده بودم دو سال پیش بود. دلم برای کافکا تامورا و اقای هوشینو و اوشیما و همگان تنگ میشه. برای اقای ناکاتا و حرف زدنش با گربه ها. چیز جالبی که توی گفت و گوی هاروکی موراکامی درباره کتابش وجود داشت این بود کهناشر کتاب توی ژاپن یه سایت زده بود تا خواننده های کتاب سوالاتشون رو اونجا از نویسنده بپرسن. دلم میخواست کاش ژاپنی بلد بودم :( دنبال فیلم یا سریالی که ازش اقتباس شده باشه هم گشتم ولی ظاهرا نبود و فقط ی نمایش ازش ساخته بودن.