بهمن کیارستمی پسر عباس کیارستمی. مستند ساز و تدوین‌گر. اخیرا سه مستند ازش دیدم. یکی مستند زالوِ. توی این مستند به رابطه خودش با پدرش در سه مقطع زمانی میپردازه. یک مستند کوتاه شاید ۲۰ دقیقه ای. توی قسمت اول مستند اون یه دانش آموز ابتداییه و پدرش اون رو مقابل دوربین قرار میده و ازش درباره امتحانی که داده سوال میپرسه. اون رو تحسین میکنه که باهوشه و ازش درباره وضع ریاضیش سوال میکنه. در بخش دوم اما اون یک دانش آموز دبیرستانی شده و اینبار مقابل دوربین پدرش مورد بازخواست برای آوردن چندین تجدیدی قرار میگیره. پدر از او توضیح میخواد ولی اون خسته از پاسخ دادنه. پدر مدام کارهای اون رو بی ارزش میکنه و امید داره که اون بخودش بیاد. بخش آخر بزرگسالی اون رو نشون میده که در دبیرستان بعد از مردود شدن در رشته ریاضی از تحصیل انصراف داده و بدنبال علاقه خودش رفته و بازهم جلوی دوربین نشسته و از پدر میخواد اون رو قضاوت کنه. بعد از گذشت ۱۰ سال، هنوز هم پدر کارش رو قبول نداره و معتقده نمیتونه درکش کنه و کارهای پسر بیهوده و عبثه. پ.ن: نظری خاصی نمیتونم داشته باشم. شاید فکر میکردم روش تربیتی کیارستمی باید نرم تر باشه. نمیدونم چرا اینطور فکر میکردم. ولی به هر حال شاید اوضاع خیلی از بچه های ۵۰ یا ۶۰ و حتی ۷۰ مشابه بهمن کیارستمی بود و اون میخواست بگه هرکاری هم بکنید والدین راضی نخواهند شد :)