ایا میدانستید تحریرای تیتراژ اول ترش و شیرین صدای نامجو؟ خودم پارسال فهمیدم.
بعد از مدت ها امشب با خودم با صدای بلند صحبت کردم. واقعا خوب بود. یه جلسه دیگه هم نیاز دارم ولی نمیدونم خونه کی خالی میشه :))) میخواستم ویس بگیرم ولی هم مشکل شنیدن صدام رو دارم و هم اینکه میترسم کسی به تلگرام دستبرد بزنه. در واقع میخواستم تکلیف خودمو با ی موضوعی مشخص کنم. توی ذهنم معلوم بود داشتم اشتباه میکردم و هر روز به خودم اینو میگفتم اما قانع نمیشدم. حالا امروز نشستم کالبد شکافی کردم و تا حدی خودم رو قانع کردم. بلند بلند سر خودم داد زدم و آخرش هم گفتم اشکال نداره اینقدر نفهمی بلاخره بی تجربه و تنهایی بچه جون.
در حال حاضر دو تا جوش روی لپ چپم زده و امشب طی یک حرکت تهاجمی رفتم یدونه شیرینی و کمی شیرکاکائو غلیظ به قصد خودکشی خوردم. قبلش هم کلی نون با آرد سفید خوردم. دیگه تا هفته دیگه 3 تا جوش دیگه میزنم و ی کیلو به وزنم اضافه میشه. حالا بعدش عذاب وجدان گرفتم و 100 تا طناب زدم و چون گرم نکرده بودم مچ پاهام درد گرفته :/ دومینو رو دقت کردید؟ اگر اون شیرینی رو نمیخوردم از غصه میترکیدم ولی الان از احساس گناه دارم میترکم. نمیدونم کدوم ترکیدن بهتره.
نمیدونم چطوری باید به دلم بفهمونم که عزیزم اینی که داری بهش هر روز فکر میکنی از غیرممکن ترین اتفاقاته. این اتفاق با هیچ دعایی رخ نخواهد داد. بیا وا بده و منتظر نباش. انتظار واقعا بده اونم از نوع بیهوده و بی حاصلش.
چند وقت پیش داشتم توی یوتیوب دنبال مناظره میگشتم و توی انواع مناظره نظرم به مناظره علمی جلب شد. اول به فارسی سرچ کردم و بابت محتوایی که دیدم واقعا متاسفم. یه حاج آقایی رو انداخته بودن وسط و یارو مثلا با آدمای آکادمیک مناظره علمی میکرد. خود حاجی هم شریفی و المپیادی بودن و رفته بودن سمت دین. حالا من اصلا از اینکه طرف حوزوی بود جبهه نمیگیرم از اینکه جامعه اینقدر توی این زمینه تهی که برای اون سمت دینی فقط یک نفر رو داره که مخاطب مجبوره توی 10 تا ویدیو فقط همینو ببینه. اصلا شما مناظره نگاه میکنی که با نقطه نظرای مختلف آشنا بشی. اینکه توی همون محتوای محدود یک سمت ماجرا همیشه ثابته کلا جالب نیست. موضوع دیگه هم مباحث مطرح شده بود. برای من خیلی کلیشه ای بود. مثلا سوالی که شما موقع خوندن زیست سوم دبیرستان و توی نوجوانی به ذهنت میرسه و انداختن وسط و 3 ساعت درباره اش بحث میکنن :))) یه چیز دیگه بحث ادیت کردن و مجری این برنامه هاست. مثلا هرچیزی که طرف میگفت رو انگار از هوش مصنوعی گرفته بودن و کنارش گذاشته بودن. خب این مخاطب رو تنبل میکنه. صحت اون اطلاعات هم مورد بحثه. مجری هم که قربونش برم دائم درحال نمک پاشی. اینجور برنامه ها اصول داره که متاسفانه هیچی ازش نمیدونن. راه حل چیه؟ اون محتوا رو به انگلیسی جست و جو کنید و لذت ببرید. یوتیوب فارسی فقط بدرد اتلاف وقت میخوره.
پس از تو نمونم برای خدا
تو مرگ دلم را ببین و برو
چو طوفان سنگین ز شاخه غم
گل هستی ام را بچین و برو
چند وقتیه که مودم کلا پایینه و نمیدونم چرای اینجای جهان هستم و کلا حالم خوش نیست. دیروز هم تا دیلیت اکانت تلگرامم تنها یک کیلیک فاصله داشتم. امروز یادم اومد اون هفته یه فیلمی دیدم که یادم رفت درموردش حرف بزنم. "Smoking Causes Coughing". واقعا جالب بود. قبلا از همین کارگردان "Daaaaaali!" رو دیده بودم. هر دو فیلم رو بشدت دوست داشتم ولی این دومی جالب انگیزتر بود برام. برای رهایی یک ساعت و نیمی از کسالت از زندگی توصیه اکید میشه. البته که فیلم عامه پسندی نیست اصلا و احتمال اینکه کسی خوشش بیاد خیلی کمه :]
یکسری مستند از محمد شیروانی توی گروه مستندی که دارم گذاشته بودن و به فراخور زمانم تصمیم گرفتم مستند صفر بیست و یک رو ببینم. موضوع مستند درباره کسایی بود که از شهرستان به تهران اومده بودند تا پول بیشتری دربیارن و یا اصلا پول دربیارن و زندگی بچرخونن. مستندساز سوژه ها رو جلوی دوربین روی مبلی مینشوند و اونها صحبت میکردند. فکر میکنم مستند برای سال 87 یا 88 باید باشه. هرکدوم داستان خودشون رو داشتند و گاهی از وضع موجود حرف میزدند. بنظرم ایده و ساخت جالبی داشت. میزارمش تو کانال. پارسال یک مستند با موضوع موسیقی نواحی یا فولک با روایت شهبازیان دیده بودم که خوب بود و میخوام مجدد ببینمش. شاید یک پست جداگانه درباره اش بنویسم.