چند روز پیش توی سایت پارتنریابی! برای تمرین زبان ثبتنام کردم. توی توضیحاتم نوشتم سطح من مبتدیه و کلا داغونم. یک خانمی از کانادا ایمیل زد ک دوست داره فارسی یاد بگیره و در عوض میتونه در انگلیسی بهم کمک کنه. منم گفتم اوکی. یکی از بخش های اون سایت امکان صحبت کردن با ویس در چت باکسش بود. ایشونم اول اجازه گرفت و منم با اتکا به کرم درونم گفتم آره بابا اوکیه من صحبت میکنم. چشمتون روز بد نبینهه. آبرو یک ایران رو به تنهایی بردم. هرچی به این ویدیو هایی ک از انگلیسی حرف زدن ضایع خبرنگارا و سفیرا و رئیس جمهورا دیدم و خندیدم، سرم اومد. فقط ی هلوو هوو آر یو و یک فاین تونستم بگم. دیگه بعدش اون بدبخت هی صحبت میکرد و من هیچییی نمیفهمیدم. یعنی یکمم میفهمیدما ولی نمیتونستم جوابشو بدم. آخرش چارتا کلمه رو کنار هم به زور ردیف کردم و گفتم من مبتدی ام و چیزی زیادی از حرفات متوجه نمیشم. اگر اوکی باشی تکست مسیج بده خواهر :)))) اونم یک اوووه اوکییی علیظی گفت و ناپدید شد. منم درجا توی افق محو شدم و پشت دستم رو داع کردم ک دیگه از این کارا نکنم :)) من حتی با کسی ک میشناسمش موقع صحبت کردن استرس میگیرم و زبونم بند میاد، بعد چجوری جو گرفتتم ک این حرکت رو زدم :)))))