دیروز حالم هیچ خوب نبود.یعنی از اول هفته مدام بی حوصله ام و دلم میخاد فقط بخابم.دلم میخاد شیرینی بخورم و چیزی ک دوست دارم رو ببینم.در عین حال نمیدونم چیو دوست دارم.حتی اگه دوستم داشته باشم حوصلم نمیکشه.دیروز داشتم توی پستا میخوندم که تمایل زیاد به شیرینی در افسردگی و اضطراب پاسخ مغزه و طبیعیه.منم حس میکنم بدنم نیاز به این همه شیرینی نداره ولی بازم میخام شیرینی بخورم.یک ماهی میشه ک اینطوری شدم.نمیدونم چجوری از این افسردگی نجات پیدا کنم.بنظر خودم باید اینقدر سرم شلوغ بشه که حتی بخودمم فکر نکنم.تنها در این صورته ک میشه ازش نجات پیدا کنم.