یه چیزی خوندم توی نت امروز که برام خیلی جالب بود.
می‌گفت می‌دونی کِی می‌تونی یه تمساح رو خیلی راحت بکشی؟
بعد از این‌که غذاشو خورد و‌ سیر شد.
چون وقتی این موجود سیر بشه، عملاً فلج می‌شه و دیگه میل به حمله نداره.
دیگه دلش می‌خواد کنار بکشه و‌ استراحت کنه تا غذاش هضم بشه.
بعضی از آدم‌ها هم همینن.یه هدف/خواسته‌ای‌ دارن؛ وقتی بهش می‌رسن سیر می‌شن. دیگه چیزی نمی‌خوان. دیگه حمله نمی‌کنن. دیگه حرکت نمی‌کنن.
بعضی از آدما خیلی زود به چیزی که دارن قانع می‌شن و دیگه دنبال راه و گزینه‌ی بهتر نمی‌گردن.
چون برای اونها گزینه‌ی بهتر همون‌چیزیه که جلوی روشونه، نه اون راهی که طولانی‌تر و سخت‌تره و رسیدن به هدف هم مسلماً دیرتر اما با ارزشِ بالاتر.
دقیقاً مثل تمساح‌ها که برای سیر شدن به نزدیک‌ترین شکار حمله می‌کنن. صرف‌نظر از میزان گوشت و انرژی ایی که شکار دورتر ممکنه براشون به ارمغان بیاره.

+Recherché+

پ.ن:از پست های بشدت طلایی.