بنظر من مشکل اصلی شکست ها مشخص نبودن اولویت هاست.اگر هدف مهم تر خانواده اس باید یه مدت از خانواده فاصله بگیری.اما...اینا برای خانواده های با تفاهم بالا و تحصیل کرده است.برای من ک واقعا نمیشه.درسته سه نفرن ولی باید به اندازه 30 نفر توضیح بدم بهشون.بنظرم عامل همه ناکامی های من این خانواده کوفتیه.تمام سرکوب ها و حس های ناکافی ک دارم.همش زیر سر خانواده اس.تو دبیرستان همیشه فک میکردم ی روز مستقل میشم و میرم از دستشون راحت میشم ولی اون موقع پلنم ی چیز دیگ بود.واقعا کاش اون چیزی ک میخاستم قبول میشدم و زودتر مستقل میشدم.