یک ویدیویی توی کانالم درباره سو برداشت مردان از رفتار دوستانه خانم ها گذاشتم. من آدمی نیستم که طرف تا بخنده بگم یارو روم کراش داره. اصلا خودمو در این حدا نمیدونم :] دو بار ولی این حس رو فهمیدم و درجا فرار کردم و صحنه رو ترک کردم. یکیش مربوط به استاد محبوبم میشه و دوست ندارم بگم ولی یکی دیگه مربوط به همون یاروی متوهمی میشه که ازش کمک خواستم و اون وسطم کمی از سواد و فضائلش لاف زدم( البته لاف نبود واقعا خفنه) ولی بعدش دیدم نه بابا واقعا جدی گرفته. نیومد علنی بگه ولی خب یکسری کد داد که ماه آنها رو رمزگشایی کرد :)) خلاصه بعد مدتی خودش چت رو دوطرفه پاک کرد و هنوزم وقتی پیام های بنده رو توی گروه میبینه انگار جزام دارم. از اون قضیه 3 سالی میگذره ولی وقتی هنوز مثلا روی پیامش ریپلای میزنم، جناب دکتر اصلا ری اکشنی نشون نمیده و شاید فکر میکنه منظور دارم :)) بخدا بی بخار تر از این حرفام که برای کسی تور پهن کنم و بخوام اغواگری کنم. ولی این چیزا میدونی ب چی برمیگرده؟ اینکه شما متوهمی و فکر میکنی حالا ک مثلا رنک یک فلان رشته ای و جای خفنی کار میکنی پس همه دنبالتن و از خداشونه جوابشون رو بدی. خدا شفا بده