یک لحظه تمام شور زندگی در من زنده میشه. میتونم کوه رو جابجا کنم. تصمیم میگرم کاری که مدت ها انجامش رو به تاخیر می انداختم رو انجام بدم. لحظه ای بعد خاموش میشم. افسرده و کسل میشم. غم عالم روی دلم میشینه.
نمیدونم. باید درموردش چایی بخورم...
کوه زندگی بی پایان فراتر از من اطاق شماره ی دوازده اندوه نوشته های بدون ملاحظه در تکاپو آوانگارد تاریخ بیهقی با یاسین حجازی ناصر صفاریان سینمای اندرسون گوریل فهیم از ارادتمندان کیارستمی هیچکس دختری از خانه کاغذی Memento Empty عسل بانو،عسل گیسو، عسل چشم یاور همیشه مومن
RSS
TEMP: m0zhgan