حس میکنم نیاز به بالا آوردن افکارم دارم. هر سویی سرک میکشم. خب بزارید از اول بگم این حس بد از کجا میاد و بخاطر چیه؟ من چندین گروه مرتبط با رشته ام دارم. گاها مباحث خارج رشته توی این گروه ها زده میشه. مثلا طرف درباره جو دانشگاهش یا خوابگاه و از این دست مباحث میاد حرف میزنه و یکسری افراد این بحث رو گسترش میدن. تا قبل این همیشه نگاهم اینطوری بود که جای این بحثا توی گروه درسی نیست و کار درستی نیست. اماا الان سه روز میشه که دارم درباره این مسائل توی گروه اظهار نظر میکنم و دیشب یهو بخودم اومدم و مچ خودم رو گرفتم. دیدم دارم کاری که باهاش مخالفم رو انجام میدم و تازه راضی هم هستم! گروه رو میوت کردم و بردم پوشه آرشیو و تصمیم دارم تا زمانی که برای خودم کسی نشدم توی مسائل حاشیه ای اصلا دخالتی نکنم و حرف نزنم. امروز صبحم با خودم عهد کردم تا مدت نامعلوم حق ریپلای و اظهار حضور توی اون گروه رو نخواهی داشت تا آدم شوی.