یکی از همکلاسیامون ورودی 98 و متولد 80.هم ازدواج کرده و هم بچه داره.اینا ب کنار. اعتماد بنفس خیلی خوبیم داره. مثلا میگه تا دکترا میخام ادامه بدم و فلان. حتی از الان با یکی از استاد پرژوه گرفته و همینو میخواد برای پایان نامه ارشدش بزاره. اما من فکر میکنم ایندفعه ام ب چیزی ک میخوام نمیرسم. یعنی با اینکه بچه ها حرف از دانشگاهای سطح بالای تهران مثل بهشتی و شریف میزنن من تو دلم میگم یعنی میشه صنعتی اصفهان رو بیارم؟ نمیدونم ولی فکر میکنم نمیتونم و بازم باید همینجا بمونم و ب ارشد راضی بشم. دلم میخواد همین سال اول قبول بشم و لااقل برای ارشد پشت کنکور نمونم. ولی با این وضعیت نمیدونم اصلا از پسش برمیام یا ن.