- گاهی در تنهایی احساس میکنم که من وارث اندوه تمام آنهایی هستم که روزی زیستهاند و پس از مرگشان همهی رنج و اندوه آنان به روح من ارث رسیده است. -
+The Last Of House Romanov+
نمیدونم. باید درموردش چایی بخورم...
کوه زندگی بی پایان فراتر از من اطاق شماره ی دوازده اندوه نوشته های بدون ملاحظه در تکاپو آوانگارد تاریخ بیهقی با یاسین حجازی ناصر صفاریان سینمای اندرسون گوریل فهیم از ارادتمندان کیارستمی هیچکس دختری از خانه کاغذی Memento Empty عسل بانو،عسل گیسو، عسل چشم یاور همیشه مومن
RSS
TEMP: m0zhgan