من اصلا از کمک کردن بدم نمیاد و اصلا هم ادم حسودی نیسم که بخوام چیزی ک بلدم رو از کسی دریغ کنم.اما قضیه اینجا یکم فرق میکنه.من از اذر ماه تقریبا درموردش نوشتم و بارها حرصم دراومد سر پیامای بیجاش.حتی بعضی وقتا با اینک واقعا نمیخواستم تمرینایی ک خودم با بدبختی حل کردم رو بهش بدم بازم دلم سوخت و دادم.ولی از یه جایی به بعد تکلیفمو با خودم روشن ک این ادم نمیخونه و اینکاری ک من میکنم حمالی و سواستفاده است فقط.برای همین دیگه پیاماش رو توی تلگرام سین نزدم و جواب ندادم.امشب ک رفتم تو واتس اپ برای استادم جواب تمرینا رو بفرستم دیدم واتس اپ پیام داده ک جوابا رو اگ نوشتی بهم بده :///.یعنی خیلییی پروویی میخاد تو پیام یکی رو سین نزنی یا سین بزنی و جواب ندی بعد اون طرف بیاد یجای دیگ ازت همین درخواست رو بکنه.من این حجم از وقاحت و درخواست نابجا رو درک نمیکنم.اتفاقا با یکی از بچه هایی ک حضوری اومده بود ازمایشگاه هم بحث این دختره شد و اونم همینو گفت ک مدام ازش جواب تمرینا و جزوه ها رو میخاد.نمیخام با این ادم ک سطح شعورش اینقدر پایین و مهدکودکیه بحثی بکنم ولی کاش بجای تشکیل زندگی مشترک اول بهش یاد میدادن قبل از پذیرفتن یه مسئولیت باید قبلش اینو با خودت بسنجی ک از پسش برمیای یا ن.که هر روز پی وی این و اون برا امتحانا و تمرینا نباشی.حتی یکی از بچه ها ک من تا همین یه ماه پیش اصلا ندیده بودمش الان 4 ترمه هر وفت کمک خواسته اگر بلد بودم بهش کمک کردم یا حتی براش سرچ کردم تا جوابشو پیدا کنم.چون میدونم میخونه و به مشکل میخوره و ازم میپرسه.اما بحث نخوندن و توقع بیجا داشتن یه چیز دیگه اس.اینا رو اینجا نوشتم تا یادم باشه چرا جوابشو نمیدم و امیدوارم از این به بعد هیچوقت توی روی دربایسی چیزی ک براش زحمت کشیدم رو همینطوری در اختیار کسی که فکر میکنه وظیفمه براش اینکارو بکنم نزارم.