صبح داشتم ویوالدی گوش میکردم ک یهو یاد اهنگ کوچ بنفشه های فرهاد افتادم.و یهو یادم افتادم چقدر زود گذشت.من این اهنگو 2 سال شنیدم.فکر میکنم اواخر پاییز بود.همون موقع حس میکردم خیلی وقته که بهش گوش دادم اما اولین بارم بود.اون تایم واقعا از لحاظ روحی مجروح بودم و دلم نمیخاست باکسی حرف بزنم.و هیچی هم نمیتونست منو اروم کنه.اما یادمه این اهنگ بشدت ب دلم نشست و من برای اولین بار اون نسخه اجرای زنده رو شنیده بودم.دلم نمیخاد به اون روزا برگردم ولی دلم میخاد اهنگی که بهم امید میداد رو در اغوش بکشم و ازش تشکر کنم.